Erbanede halkaları uyandırmanın birden çok yolu vardır. İki yaygın yöntem farklı dokular üretir.
Başparmakla üretilen doku
Başparmak, deriye ya da kasnağa hafifçe sürtülerek hızlı bir dizi üretir. Bu hareket kısa ve belirgin bir şıngırtı verir ve vurgu noktalarında kullanılır. Basınç çok hafif tutulur; bastırıldığında hareket takılır ve ses kesilir. Bu teknik kuru bir elle daha kolay uygulanır.
Kasnakla üretilen doku
Çalgının hafifçe sallanması ya da kasnağa dokunulmasıyla yalnız halkalar duyulur ve sürekli bir ince doku oluşur. Bu doku, ezgi bölümlerinde arka plan olarak kullanılır. Deri sesi bu yöntemde devreye girmez.
İkisinin farkı
Başparmak yöntemi belirgin ve noktasal, kasnak yöntemi sürekli ve yayvan bir sonuç verir. Biri vurgu için, diğeri doku için kullanılır. Bu ayrım bilinmediğinde ikisi birbirinin yerine kullanılır ve anlatım zayıflar.
Çalışma
Her iki yöntem de önce ayrı ayrı, ses çıkışı denetlenerek çalışılır. Ardından bir kalıbın içine yerleştirilir. Kayıt alınarak dokunun istenen yerde duyulup duyulmadığı denetlenir.
Derslerimizde halkaların denetimi ayrı bir konu olarak çalışılır.