Çerçeve davullar, arkeolojik bulgularda ve eski görsel kaynaklarda izine rastlanan en eski çalgı ailelerinden biridir.
Eski kaynaklar
Mezopotamya ve çevresindeki kabartmalarda, elde tutulan yuvarlak çerçeve davul çalan figürler görülür. Bu tasvirler çalgının binlerce yıllık bir geçmişi olduğunu gösterir. Ancak tasvirlerden çalgının tam yapısı ve nasıl çalındığı çıkarılamaz. Bu nedenle tarihsel aktarım, kesin bir soy zinciri olarak değil, bir süreklilik olarak anlatılır.
Yapının sadeliği
Çerçeve davulun yapısı basittir: bir kasnak ve bir deri. Bu sadelik, çalgının pek çok kültürde bağımsız olarak ortaya çıkmasını açıklar. Aynı temel yapı farklı coğrafyalarda farklı biçimler almıştır.
Metal eklerin gelişimi
Kasnağa ziller ya da halkalar eklenmesi sonraki bir gelişmedir ve bölgeden bölgeye farklılaşır. Bu ekler, çalgının ses alanını genişletmiştir. Erbanenin halkaları bu gelişmenin bir biçimidir.
Bugünkü durum
Çalgı bugün hem geleneksel bağlamında hem yeni düzenlemelerde kullanılmaktadır. Bu süreklilik, ailenin en dikkat çekici yanıdır. Kaynağı bilmek, bugünkü kullanımları da daha bilinçli kılar.
Derslerimizde çalgının tarihsel arka planı da aktarılır.